4. Den Haag – Haarlem

‘Het lijkt hier wel een Waddeneiland’ zei ik tegen mezelf. Want niemand anders luisterde naar mijn gebazel toen ik door de duinstreek van Zuid-Holland fietste vandaag. De 66 kilometer via de LF1 Kustroute van de hofstad naar de provinciehoofdstad beschouw ik inmiddels als een kippeneind. Zonder verkleinwoord, dat dan weer niet. Terug naar de start, ontbijt in het appartement van m’n Haagse broer:

Dat was een goede start, met de inmiddels voor de trouwe volger bekende kaas en jam bij een kopje thee. En dit keer luxe broodjes van de AH, zondagmiddag ingeslagen. Na een heerlijke nachtrust, ingeleid door het eerste hoofdstuk van George Eliots Middlemarch (eindelijk aan begonnen), was ik om 9.15 u klaar voor vertrek. Daar zijn ook pixels van als bewijs:

Pas vanmiddag zag ik dat dit in plaats van een foto een screenshot is. Het blijft toch lastig in gebruik voor zestigplussers, die digitale hulpmiddelen.

Noordwijk

Eerste stop op weg naar Haarlem was Noordwijk, waar ik had afgesproken koffie te drinken bij mijn Grote Jeugdliefde. Zij heeft daar met haar man een zomerhuis en we zien elkaar om de paar jaar om bij te praten. Ze was, net als haar vader vroeger altijd, in de tuin bezig toen ik aankwam. Ons weerzien was vertrouwd en ik kon natuurlijk een heldenverhaal ophangen over mijn fietstocht tot dan toe – ze las dit blog niet mee, tot vandaag. Toch heb ik het verhaal niet mooier gemaakt dan het werkelijk was en ze gaf me groot gelijk om gisteren niet te zijn gaan fietsen. Na vijf kwartier waren we nog lang niet uitgepraat, maar ik moest door.

Een uur verder langs genoemde Kustroute knaagde de maag toch wel. Ik steeg af van mijn stalen ros en bestelde een Twaalfuurtje om 13.30u. Schattige minikroketjes, loeihete tomatensoep en een broodje caprese. Ik vroeg er een alcoholvrij bier bij. De Engelstalige serveerster stelde ‘Grosch?’ voor, wat ik aanvaardde. Even later stond er een blikje Twentse pils voor me, met onmiskenbaar 5 1/2 % alcohol. Ga ik dit laten rechtzetten? Ik aarzelde, wetend dat ik nog maar een goed uur te gaan had tot Haarlem. Dus liet het erbij zitten, het is per slot van rekening vakantie. Hij smaakte daardoor nog beter!

Haarlem

Om 15.30 u tikte ik op de erkerruit van broer. Daar wachtte me nog een biertje, en na de douche deelden we een 75cl-fles Tripel, begeleid door gerookte zalmbuik – een smakelijke primeur voor mij. Ondanks de relatief korte etappe sloeg toen de moeheid toe, of was het de alcohol? Ik trok me terug in de logeerkamer en zette de wekker voor een halfuur later, als we zouden eten. Een gezellig en smakelijk maal met z’n drieën – schoonzus was ook uit haar werk – vervolmaakte deze dag. Toen werd het langzamerhand tijd om aan dit verslagje te beginnen. Morgen verder; het eerste deel fietst broer Hein gesellig mee – tot Egmond. Ik ga dan door naar Callantsoog, waar ik als kind vaak naar het strand ging met ouders, broers en zus. Wie weet toon ik daar morgen een historische foto van.