Toen ik vanmorgen om 7.15 wakker werd en het duidelijk was dat dit het was wat nachtrust betreft, ben ik maar opgestaan. De luidruchtige buren die tot na twaalven hadden zitten kletsen, waren nog in diepe rust. Geen douchemunt, dus alleen wat water en zeep in gezicht gespasht, odorex en huidcrème & klaar was Piet.

Tent op Quadenoord gisteren/vanochtend

Ontbeten in de tent, waar ik niet rechtop in kan zitten, maar met het hoofd naar buiten kreeg im die boterhammen kaas en jam wel weg – heerlijke zelfgemaakte pruimenconfiture. Afbreken en inpakken nam aanzienlijk meer tijd in beslag dan andersom gister, maar daar zal ik gaandeweg wel meer vaart in krijgen. De beheerder nooit gezien, hij loopt ’s avonds zijn ronde om geld te innen en toen zat ik in het dorp. Ik vraag hem in een berichtje een tikkie te sturen; een paar uur later komt dat verzoek per mail binnen.

Vandaag leidt de route een flink deel langs de Rijn. Ik sla spontaan een Eigen Weg in naar de huisnummers 1 en 2 van de straat Aan de Rijn. Oude, tot een karrespoor verzakte klinkers veroorzaken flinke trillingen in mijn fiets met stijfopgepompte banden. De huizen zelf zijn met hoge heggen aan het oog onttrokken, maar de weg komt tot aan de rivier. Daar zie ik een ‘Vier met stuur’ tegen de stroom oproeien en kort daarna van de andere kant een ‘Gestuurde Twee’. Schitterend gezicht op de zaterdagmorgen, waarop ik normaal zelf op de IJssel roei of stuur. Verderop kwam ik een dierenvariant in de wei tegen die ik nog niet eerder zag:

Koe-achtige schapen

Dat is wel beter dan schaapachtige koeien, zeg nou zelf. En het stadje Rhenen ligt wel heel fraai op een oude stuwwal van de Rijn:

Rhenen, afgeleid van ‘Rhenus’?

Ik dronk daar bij café Moeke pal aan de rivier om 11 mijn ochtend-flat white en géén taart dit keer. Weet ook niet waarom niet, geen zin denk ik. Maar daardoor had ik een uur later al wel trek. En dan is het handig als je de dag ervoor in Renkum een halfje volkoren hebt gekocht, samen met 8 plakken belegen boerenkaas en een komkommer, waar ik al van ontbeet:

Lunch op een bankje – er was wat zon

Mijn oorspronkelijke doel vandaag was Driebergen, waar ik een mooie kleine camping had gevonden op het www. Maar daar dreigde ik al om 13u aan te komen, wat vroeg. Ik vond er eentje 20km verder, bij Houten. Bellen voor een plekje mocht niet, zei de dame aan de foon: webformulier. Die reservering werd binnen een halfuur bevestigd, maar toen ik er bijna was, begon het te regenen. En het was een ‘Schip vol zure appelen’, zoals mijn oma uit Delft dat zo beeldend noemde. Ga ik nou in de regen m’n tent opzetten en daar een halve middag, een hele avond en nacht in zitten kniezen?

Het antwoord laat zich raden: op de oprit van de camping pleegde im twee telefoontjes naar Vrienden op de fiets-adressen. De tweede was raak: ik was welkom in Utrecht, net buiten de Maliesingel aan de Abstederdijk. Greet, haar man en volwassen zoon begroetten mij om 15u – druipend uit al mijn regenkleding. Het welkom bestond ook uit een kom stevige soep, een homp brood en een brownie; wat een hartelijkheid. Zoon was professioneel kattenoppasser, zelfs met mensen in dienst om al zijn klanten te kunnen bedienen. Wist niet dat je zo ook kon slagen in het leven, hoewel: hij liever dan ik. Hij is dan ook wel een kattenliefhebber, en dat blijkt ook op zijn vroegere jongenskamer waar ik zal slapen:

Middagrust in ‘Vrienden op de fiets’-huis Utrecht

In de provinciehoofdstad is dezer dagen het theaterfestival De Parade gaande. Dat trok mij eerlijk gezegd en geschreven ook hiernaar toe. Vroeger ging ik gewoontegetrouw altijd wel een keer naar de A’damse editie in het MLK-park. Maar toen m’n dochter in Utrecht studeerde, zijn we daar eens heen gegaan. En wat bleek: een veel fijnere sfeer dan in de arrogante hoofdstad. Bijna jaarlijks gingen we daar vervolgens heen. Dus je begrijpt dat ik al in de regen, toen ik net m’n vochtwerende kleding aan had, een account aanmaakte om een uur of 13 en keek welke voorstellingen nog beschikbaar waren. Dat viel mee, dus ik stelde het kaartje kopen uit tot ik droog op mijn logeeradres was. Aldaar besloot ik er 2 te boeken en verder maar te zien: om 18.15 Gebr. Grimm van Tarik Moree & Tim Olivier Somer en om 19.45 De Grote Actualiteiten Tombola met Margôt Ros – van Toren C ja – Randy Fokke – van de AH-reclames – en Levi Manner.

Naar Gebr. Grimm op Utrechtse Parade

Tussen die bedrijven door at ik een lamscurry – goed van smaken, maar goedkoop oud-schapenvlees. Beide shows waren echt ‘Parade’: aandacht voor maatschappijproblematiek, maar vooral bevrijdend lachen en samen zingen aan het einde. En geweldig goede artiesten. Wat restte mij toen nog? Een heerlijk toetje van zoete Indiase balletjes met fruit en een koffie. Koffie? Die kun op dit festival maar in 2 kleine kraampjes kopen. Belachelijk. Voor ik schat 800 m/v/x die daar allemaal komen eten en dan slechts 2 loketten, waar dus altijd rijen voor staan?

De laatste attractie was een grande finale:

Zweven is leven