Het is volbracht, de gekoesterde korte interrail-tocht door Italië. Veertien dagen in plaats van vijftien, maar dat vond ik niet heel erg. Waarom? Omdat ik de laatste dagen genoeg begon te krijgen van het alleen zijn, onderweg zijn met die koffer en elke avond uit eten en een ander bed. Klinkt dat verwend? Misschien. In elk geval vat dit mijn laatste dagen samen en weet ik dat ik niet nog eens zo lang alleen op stap wil.

Waarom lezen we dat nu pas, Pieter? hoor ik je denken. Deze conclusie trok ik eigenlijk pas toen ik weer bijna thuis was. Daarom: een volgende keer een week, of tien dagen hooguit in mijn uppie.

Maar ik had het niet willen missen. Italië is een prachtig land en jullie hebben kunnen lezen hoe aardig de mensen zijn die ik ontmoet heb. Ik zag prachtige kunst en had onvergetelijke diners dan wel lunches. Het was wel een lange tocht, kijk maar op het kaartje dat de app voor me maakte, hoe ik tot in neus van de laars geraakt ben en terug, alles grotendeels langs de lange kustlijn:

Met die ‘benefits’ heb ik niets gedaan overigens

Ik houd ervan op deze manier te reizen; je ziet het land goed en vrij vaak zag ik lange files van auto’s op belendende snelwegen waar ik gelukkig niet in zat.

De Interrail-app heeft mijn tocht ook in cijfers samengevat:

– door 4 landen, NL meegerekend

– 4.463 kilometer getreind (nog zonder de bussen-kms Bari-Matera-Metaponto en Reggio-Gambarie-Reggio)

– Bijna 52 uur van de 336 totaal in de trein gezeten (dus gemiddelde snelheid van 86 km/u – is dat langzaam?)

– Meer dan 90% CO2 minder dan met vliegen uitgestoten, dat voelt goed!

Ervaringsfeiten

Voor lezers die ik geïnspireerd heb deze of soortgelijke reis ook eens te gaan ondernemen, wat ervaringsfeiten, die misschien handig zijn:

  1. De prijs voor de Interrail Global Pass is maar een deel van de reiskosten: voor snelle of internationale treinen betaal je nog zitplaatsreserveringskosten. In de Frecciarossa’s van Italië is dat 12 euro online of 10 euro aan het loket. Hoe lang of kort je traject in de Italiaanse hsl ook is, dit is telkens het bedrag. En natuurlijk betaalde ik voor de hele slaapcoupé naar Zürich de hoofdprijs € 140.
  2. Bij de aanschaf van de Interrail Pass in november vorig jaar – met Black Friday korting van 20% – koos ik (voor iets meer geld) voor 1e klas; je bent ‘luxebeestje’ of niet. Maar: in bijna alle Italiaanse treinen is dit verschil afgeschaft: iedereen zit 2e klas. Egalitaire praktijk, maar de stoelen zijn niet slecht. In de Frecciarossa’s, en in Zwitserland en Duitsland is het verschil er nog wel. Dus daar zat ik nog riant.
  3. Senioren (60+) betalen iets minder voor een Pass, jongeren tot 28 krijgen nog grotere korting.
  4. Wil je ook de kortingsaanbiedingen van Interrail in je e-mailbox? Meld je dan aan op de site: interrail.eu. Toen ze in mei vorig jaar 50 jaar bestonden boden ze korting aan van 50% – maar toen stond ik nog niet op de lijst en korting komt niet meer terug denk ik… Of krijg je in 2072 100% korting?
  5. Behalve een Pass zoals ik had waarmee je elke dag in een trein kunt stappen, biedt Interrail ook bijvoorbeeld 4, 5 of 7 reisdagen binnen een maand, waarmee je dus langere tijd op een plek kunt neerstrijken en de stad of streek beter leren kennen. Ik denk dat ik dat een volgende keer ga doen, maar dan niet alleen…
  6. Zorg bij het plannen van een langere reis dat je overstaptijd van 15 of liever nog 30 minuten incalculeert, dat kan in de app. Zo mis je geen aansluitingen bij kleine vertragingen. Ik had deze tip van tevoren tot me genomen van reizigster Laura die er een filmpje van deelde, ook over hoe je die app verder handig gebruikt.
  7. Een fiets huren in een grotere stad is een goed idee, handig is dan wel een smartfone-klem mee te nemen voor op je stuur, waarmee je kunt navigeren in die vreemde stad. Als die stad heuvel- of bergachtig is, zoals de oude binnenstad van Ancona, kun je dat weer beter niet doen en je met OV, taxi of lopend verplaatsen.

Weer thuis

De aankomsttijd in Deventer zondagmiddag 26-3 was geheel als gepland en ik kuierde als altijd in 5 minuten naar huis, waar Nicoline en ik elkaar in de armen konden sluiten. En ze had een stuk taart voor me klaarstaan, ze kent me, maar jullie inmiddels ook, als een zoetekauw. Tijd voor een ‘zelfje’ van het herenigde paar:

Nog meer zoetigheid kwam mee uit Domodossola, ik schreef het eergisteren al, het Colomba-paasbrood van de pasticceria Tisti, met heerlijke lokale ingrediënten. Ik gebruik een plaatje dat ze op Instagram deelden vorig jaar, want laat ons exemplaar nog even in zijn plastic verpakking tot Pasen:

Foodporn!?

Lezers dezes!

Het schrijven aan dit reisblog heeft me veel gebracht: een dagelijks taakje waar ik plezier in had, maar vooral omdat ik hiermee in contact stond met jullie, lieve lezers. Want onderweg sprak ik, afgezien van het bezoek aan de twee vrienden, niet veel mensen, ondanks dat ik de taal aardig spreek.
Dank voor jullie enthousiaste reacties onder de postings, soms 1:1 via whatsapp, maar ook op Facebook dan wel Instagram. Hieronder zie je hoe dat in ‘weergaven’ (=opgevraagde pagina’s), bezoekers en reacties op de site heeft opgeteld in die twee weken, en wat de vijf meestbezochte pagina’s waren. Aantallen om tevreden over en zelfs een beetje trots op te zijn.

Het was mij een genoegen, tot een volgende keer wellicht!
Hartelijke groeten, Pieter