Oké: wie heeft er wat te zeiken over Sassenberg? Voor mij was het vooral een lange weg er te komen. In Münster was ik pas om 14.00 uut am Domplatz en dat was een tegenvaller. Vijf uur over 68 km doen is veel. Weer fout gereden denk je? Slechts twee keer en snel ontdekt.

De uitgestelde lunch tegenover de Dom moest het goedmaken en dat deed hij ook, kijk maar eens naar de foto. En dat bier is Warsteiner alcoholvrij – dat kunnen die Duitsers toch veel beter dan wij. Toen ik er twee ophad, was ik toch licht in het hoofd. Dat kan natuurlijk ook door de heerlijke flammkeuchen komen. Mijn eerste goedbereide maal hier! Zou ik toch een stadsman zijn?

Lunch am Domplatz

In zo’n stad pak je ook nog n je pauze iets van de cultuur mee, dus ik fiets naar Villa ten Hompel, van een rijke interbellum-industrieel. En tijdens het nazibewind werd het een ‘schuldig’ huis, doordat de foute ordepolitie er zit jn hoofdkwartier had. En wat blijkt? Gesloten tot 10 augustus…

Dus verder met de tocht, nog zo’n 40 km naar Sassenberg. Langs prachtig glooiende korenvelden – gelukkig veel meer tarwe dan al die maïs in NL. En stralend weer wederom, alle hoge windmolens staan stil.

Bepakt op z’n Pieters

Om 18.30 aangekomen en een rustig plekje toegewezen gekregen. Eten bij een Kroaat genaamd Silberfuchs en de naam van het gerecht ontschiet me direct. Ik wert het weer: Cevapicci. Iets met worstvormig lamsgehakt en friet, wie daarvan geniet?

Das war es wieder, bis Morgen!