(ja, een suffe stockfoto. Maar wat moest ik, nog niet daar aangekomen?)

Het idee voor een reis naar Indonesië ontstond in januari dit jaar. In december ’24 was ik in het typoscript hierop uit gekomen: Frans, het hoofdpersonage in mijn roman-in-wording, was aangekomen in Nederlandsch-Indië, in 1877. Hoe kan ik daar geloofwaardig over schrijven zonder ooit op Java te zijn geweest? Een uitstekend excuus om deze reis te gaan ondernemen, zeg nou zelf?

Tussen 31 maart en 28 april ben ik op pad. ‘Studiereis’ noem ik het tegen familie en vrienden. Schrijfreis ook wel, zoals je begrijpt. Dit zijn de vaste punten die ik tot nu toe plande:

  • 31 maart Vertrek vanaf Schiphol
  • 1 april in Medan (Sumatra)
  • 2-5 april aan het Toba-meer, om te acclimatiseren (idem)
  • 6-7 april Surabaya: bezoek aan het graf van mijn overoudoom, Frans Ferdinand vS. Op mij bekende feiten uit zijn leven is de roman gebaseerd, dus 99,9% fictie.
  • 7-13 Malang: zoeken naar overblijfselen van de ‘koffielanden’ Boemi-Ajoe waar mijn overgrootvader August (‘Gus’) – broer van Frans – 20 jaar werkte en woonde; zijn vijf kinderen werden daar geboren, waaronder mijn opa Harry.
  • 15-18 april: ontmoetingen met journalisten en studenten Nederlands in Jakarta en Lebak, onder leiding van beeldend kunstenaar uit Bilthoven, Max Cremer.
  • 19-27 april: nog in te vullen, maar ik blijf wel op Java, waarschijnlijk Bandung, Jogyakarta, Borobudur. De toerist uithangen.
  • 28 april: weer thuis

Klinkt dat avontuurlijk, of in elk geval interessant om op afstand te volgen? Even geduld dan maar.