{"id":869,"date":"2023-08-14T21:10:54","date_gmt":"2023-08-14T19:10:54","guid":{"rendered":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/?p=869"},"modified":"2023-08-14T21:11:31","modified_gmt":"2023-08-14T19:11:31","slug":"11-deventer-terugkijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/?p=869","title":{"rendered":"11. Deventer – de terugkijk"},"content":{"rendered":"\n

By popular demand<\/em> – drie volgers dezes vroegen erom – hier dan mijn terugkijk naar de tien dagen onderweg. Voor degenen die zich mijn t<\/a>erugblik op 14 dagen Itali\u00eb<\/a> <\/a>eind maart herinneren: afgelopen tien dagen vond ik heel fijn en had geen moeite met de ‘eenzaterigheid’. Die onvrede begon in maart pas rond dag 12, als ik me goed herinner. Deze dans dus ontsprongen, en ik kijk nu alleen maar met genoegen terug op de tocht. <\/p>\n\n\n\n

Het weer<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Thuisblijvers denken dat ik veel regen heb gehad, maar als je buiten bent, valt het altijd mee. Afgezien van die eerste zaterdagmiddag, op weg naar wat uiteindelijk Utrecht werd, die hele eerste zondag in Den Haag, en zaterdagochtend jongstleden viel er hooguit een kort buitje of een paar spatjes die het schuilen niet waard waren. <\/p>\n\n\n\n

De route<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
De totale route, met voor elke etappe een kleur. Deventer is de huidige positie; begin- en eindpunt. Vraag me niet wat die cijfers-met-graden zijn (wie weet dat wel?). Die rechte lijn tussen Utrecht en Den Haag was met de trein, zoals je vast nog weet.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ik vond de route heel mooi en afwisselend, door Veluwe, Betuwe, grote steden, het prachtige duingebied langs de Noordzee, de Waddeneilanden, Friesland en NW-Overijssel. Ons land weer beter leren kennen, in al zijn verscheidenheid. En zwaar was hij geen moment, maar dat kwam natuurlijk door de elektrische hulpmotor, die ik soms schakelde van Eco<\/em>-stand naar Tour<\/em> of door naar Sport<\/em> (dat verbaast me altijd weer: dat de makers de stand met de op \u00e9\u00e9n na hoogste ondersteuning zo hebben genoemd!), om ook heel af en toe te zwichten voor de Turbo<\/em>-ondersteuning, die de accuspanning snel doet slinken. <\/p>\n\n\n\n

Saai stukje<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wat ik eerder had moeten doen: investeren in goede routeplanning. De ingebouwde navigatie van Bosch – ik heb de Nyon ‘boordcomputer’ – kan ook routes voor je uitstippelen, maar dan rijd je dus zomaar kilometers langs (snel)wegen, ondanks dat je hebt gekozen voor ‘natuurroute.’ Pas na Koudum, dus op dag 9, heb ik de Komoot-wereldkaart aangeschaft in de app met die naam, voor 20 pop. Die kent echt elk paadje en gidst langs de mooiste plekken, heb ik gemerkt. En, van belang voor mij: hij kan de route als zogenoemd GPX-bestand exporteren die je dan op die boordcomputer kunt laden, allemaal via wifi. Het voordeel boven een smartfoon op je stuur klemmen voor dit doel, is dat de batterij daavan, met al die GPS-navigatie en kaarten via dataverbinding binnenhalen, in de loop van de dag leeg is voor je op je eindpunt bent. Overigens is er voor de spaarzamen die wel hun foon hiervoor willen gebruiken de gratis app Fietsrouteplanner van de onvolprezen Fietsersbond vergelijkbaar in mooie routes aanbieden. Maar daar kan ik dus geen GPX-bestanden vanaf halen voor mijn Nyon. Heel saai stukje was dit wellicht, maar wie weet heeft iemand er wat aan, al is het er maar \u00e9\u00e9n.<\/p>\n\n\n\n

Kamperen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Als je gaat kamperen ben je na drie dagen gewend aan het ongemak, is al jaren mijn stelling. Ik had ‘alles’ nog van de tocht naar Berlijn in 2021<\/a>, dus dat kon ik zo weer inpakken. Maar een volgende keer wil ik wel een stoeltje mee, omdat bukkend in de tent ontbijten erg onhandig en knullig is. Niet elke camping heeft een picknicktafel voor je klaarstaan. ‘Dan ga je toch op de grond in het gras zitten’, hoor ik een onervaren campeur nu roepen. Nee, want in bedauwd gras is dat niks, ’s ochtends. Ik sliep doorgaans heel goed, werd alleen altijd wat vroeg wakker doordat het licht werd denk ik. En met eveneens fietsende mede-campeurs heb je altijd een praatje over elkaars tocht.<\/p>\n\n\n\n

Ontmoetingen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Behalve de geplande fijne ontmoetingen met de Grote Jeugdliefde en broer en schoonzus, spreek je dus onderweg wel eens iemand. Bijvoorbeeld de boerin die zes verschillende soorten jam aan de kant van de weg verkocht. Ze kwam naar buiten omdat ik niet genoeg munten had om 2 pop te betalen voor haar Kruisbessenconfiture (die vind je bijna nooit!). En toen ze het twintigje voor me had gewisseld, kon ik de verleiding niet weerstaan om niet ook haar ‘Frambosen met ietsje rabarber’ te kopen. <\/p>\n\n\n\n

\"Kruisbessenjam<\/figure>\n\n\n\n

‘Hoe krijgt u die kruisbessen zo mooi rood? Zijn het rode?’ ‘Nee, ik verwerk ze op de ouderwetse manier: lang inkoken<\/strong> tot ze zo kleuren<\/strong>‘, zei ze met die noordelijk uitgesproken eind-n. Mijn eigen pruimenjam die ik uit D had meegenomen was bijna op, dus dit kwam de volgende ochtend goed van pas bij het ontbijt in Koudum in de regen.<\/p>\n\n\n\n

En deze conversatie in de strandtent in Callantsoog (zie dag 5<\/a>) is ook het citeren waard. Ik had al een Woeste Golf<\/em> op, en zag op de kaart dat ze gefrituurde mosselen als borrelhap hadden. Na de blaas geleegd te hebben, kwam ik langs de bar waar behalve de barvrouw ook de vermoedelijke bazin stond. <\/p>\n\n\n\n

‘Kan ik bij u bestellen of heeft u liever dat ik dat op het terras doe?’<\/p>\n\n\n\n

‘Nou’ (zucht) ‘ik ben net begonnen en heb er drie rondlopen op het terras.’<\/p>\n\n\n\n

‘Prima, ik dacht alleen ik ben hier nu toch, dan geef ik vast door wat ik wil.’<\/p>\n\n\n\n

Ze werd nijdig en wilde kennelijk niet als bedienend personeel gezien worden. Wat ze precies zei weet ik niet meer, maar ze hernam zich daarna en trok me bijna naar buiten: ‘Gaat u lekker zitten meneer, dan bestelt u daar.’ Precies de tweede optie die ik haar in mijn openingsvraag had gegeven. Toen ik weer zat hoorde ik haar snauwen naar een medewerkster: ‘Meneer van tafel 9 wil nog wat bestellen!’ <\/p>\n\n\n\n

Zo kwam het nog goed, ik kreeg mijn mosselen en tweede Woeste Golf, maar we hadden elkaar een vervelend gevoel gegeven. Waarschijnlijk is ze met het verkeerde been uit bed gestapt, mompelde ik voor mezelf uit. <\/p>\n\n\n\n

Afrondend<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ga ik nu eindigen op deze noot? Nee! Ik verklap je mijn volgende plan voor 2024. Tip van een fietser van bijna zeventig uit Amsterdam, waar ik een halfuurtje de route mee deelde en kletste: de Vlaanderenroute<\/a>. Een rondrit van bijna 1.000 km die ‘heel mooi en ook ten westen van Maastricht niet moeilijk is, maximaal 2% stijging, vals plat dus.’ <\/p>\n\n\n\n

Om naar uit te kijken, en ik beloof plechtig dan weer te gaan bloggen op deze site. Tot dan!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By popular demand – drie volgers dezes vroegen erom – hier dan mijn terugkijk naar de tien dagen onderweg. Voor degenen die zich mijn terugblik op 14 dagen Itali\u00eb eind maart herinneren: afgelopen tien dagen vond ik heel fijn en had geen moeite met de ‘eenzaterigheid’. Die onvrede begon in maart pas rond dag 12, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":880,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-869","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nl0823"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/869","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=869"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/869\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":887,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/869\/revisions\/887"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/880"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=869"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=869"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/reispiet.vanscherpenberg.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=869"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}